ΜΠΑΜΠΗΣ ΑΝΑΓIΩΤΟΣ

Γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1954. Σπούδασε στη Μόσχα Πολιτικός Μηχανικός. Εργάστηκε στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στους κλάδους των οικοδομικών κατασκευών και της πολεοδομίας.

Ασχολείται με την ποίηση, τη στιχουργική, το διήγημα, το μυθιστόρημα, τη μετάφραση, το θέατρο, την ιστορική έρευνα και γενικά με όλο το φάσμα των πολιτιστικών δρωμένων. Αρθρογράφησε και έδωσε διαλέξεις πάνω σε ποικίλα λογοτεχνικά, καλλιτεχνικά, πολιτιστικά θέματα και πτυχές που αφορούν στην ιστορία της Λεμεσού. Επιμελήθηκε και παρουσίασε διάφορα μουσικά και καλλιτεχνικά προγράμματα για πολιτιστικές εκδηλώσεις και φεστιβάλ. Έλαβε μέρος με απαγγελίες ποιημάτων του σε διάφορες ποιητικές διοργανώσεις.

Ποιήματα, διηγήματα και θεατρικά του έργα έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες και δημοσιευτεί σε εφημερίδες, περιοδικά, ανθολογίες, στην Κύπρο και στο εξωτερικό, καθώς και στο διαδίκτυο.

Διετέλεσε Πρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Λεμεσού, λογοτεχνικός και καλλιτεχνικός συνεργάτης σε διάφορα περιοδικά, εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς, ήταν συνιδρυτής και Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Γκαλερί-Μπουάτ «Νήλιoς», καθώς και ιδρυτικό μέλος και Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού (Ε.Θ.Α.Λ.).

Διετέλεσε κατά καιρούς μέλος αρκετών Σωματείων, Οργανώσεων και Οργανισμών καθώς και μέλος διαφόρων Επιτροπών και Συμβουλίων.

Μιχαήλ Κ. Περβούχιν

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα

Ο Μιχαήλ Κονσταντίνοβιτς Περβούχιν (1870–1928) ήταν Ρώσος πεζογράφος και δημοσιογράφος, αδελφός του ζωγράφου Κονσταντίν Περβούχιν. Γεννήθηκε στο Χάρκοβο, διώχθηκε από το πανεπιστήμιο για πολιτικούς λόγους και, λόγω φυματίωσης, εγκαταστάθηκε αρχικά στη Γιάλτα, όπου γνώρισε τον Τσέχοφ και τον Τολστόι. Αργότερα διώχθηκε από την Κριμαία ως «επικίνδυνος επαναστάτης» και κατέληξε μόνιμα στην Ιταλία, όπου συνδέθηκε με τον Μαξίμ Γκόρκι και εργάστηκε ως ανταποκριτής ρωσικών εφημερίδων, ταξιδεύοντας σε όλη την Ιταλία και τη Βόρεια Αφρική. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση υιοθέτησε αντικομμουνιστικές θέσεις και έδειξε συμπάθεια προς τον πρώιμο ιταλικό φασισμό.

Το έργο του είναι πολυσχιδές: έγραψε δοκίμια, χρονογραφήματα, παιδική και περιπετειώδη λογοτεχνία, καθώς και σημαντικά μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας. Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της «εναλλακτικής ιστορίας», με έργα όπως Η Δεύτερη Ζωή του Ναπολέοντα και Ο Πουγκατσιόβ νικητής, ενώ η ρωσική κριτική τον αποκαλεί «Ιούλιο Βερν» της Ρωσίας. Κατέγραψε επίσης τη ζωή της ρωσικής παροικίας στο Κάπρι και στο ύστερο, σκανδαλώδες μυθιστόρημα Μαργαριταρένιο περιδέραιο – Από τη ζωή των μποέμ αντλεί από την κουλτούρα της μαζικής λογοτεχνίας. Παράλληλα, μετέφρασε στα ρωσικά έργα των Εμίλιο Σαλγκάρι και Λουίτζι Πιραντέλλο.

Μιχαήλ Κ. Περβούχιν

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα

Ο Μιχαήλ Κονσταντίνοβιτς Περβούχιν (1870–1928) ήταν Ρώσος πεζογράφος και δημοσιογράφος, αδελφός του ζωγράφου Κονσταντίν Περβούχιν. Γεννήθηκε στο Χάρκοβο, διώχθηκε από το πανεπιστήμιο για πολιτικούς λόγους και, λόγω φυματίωσης, εγκαταστάθηκε αρχικά στη Γιάλτα, όπου γνώρισε τον Τσέχοφ και τον Τολστόι. Αργότερα διώχθηκε από την Κριμαία ως «επικίνδυνος επαναστάτης» και κατέληξε μόνιμα στην Ιταλία, όπου συνδέθηκε με τον Μαξίμ Γκόρκι και εργάστηκε ως ανταποκριτής ρωσικών εφημερίδων, ταξιδεύοντας σε όλη την Ιταλία και τη Βόρεια Αφρική. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση υιοθέτησε αντικομμουνιστικές θέσεις και έδειξε συμπάθεια προς τον πρώιμο ιταλικό φασισμό.

Το έργο του είναι πολυσχιδές: έγραψε δοκίμια, χρονογραφήματα, παιδική και περιπετειώδη λογοτεχνία, καθώς και σημαντικά μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας. Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της «εναλλακτικής ιστορίας», με έργα όπως Η Δεύτερη Ζωή του Ναπολέοντα και Ο Πουγκατσιόβ νικητής, ενώ η ρωσική κριτική τον αποκαλεί «Ιούλιο Βερν» της Ρωσίας. Κατέγραψε επίσης τη ζωή της ρωσικής παροικίας στο Κάπρι και στο ύστερο, σκανδαλώδες μυθιστόρημα Μαργαριταρένιο περιδέραιο – Από τη ζωή των μποέμ αντλεί από την κουλτούρα της μαζικής λογοτεχνίας. Παράλληλα, μετέφρασε στα ρωσικά έργα των Εμίλιο Σαλγκάρι και Λουίτζι Πιραντέλλο.